บันทึกสนาม
ป้ายหมวดบนชั้น เขียนสั้นแค่ไหนถึงอ่านจากระยะสองเมตร
ร้านหนึ่งลงทุนทำป้ายไม้สลักชื่อหมวดสวยมาก แต่ตัวอักษรเล็กและสีใกล้กับชั้นวาง ลูกค้าที่ยืนกลางทางเดินยังต้องถามว่าที่กวาดอยู่ฝั่งไหน
สิ่งที่ปรับแล้วได้ผลเร็ว
ใช้คำหมวดที่คนทั่วไปเรียก ไม่ใช่ชื่อทางการตลาด ตัวอักษรสูงพอให้อ่านจากจุดที่ลูกค้าหยุดเลือกของบ่อย และตัดข้อความรองบนป้ายหลักออกไปไว้บนป้ายย่อยในชั้น
ของที่อยู่สูงเกินเอื้อม
แม้ป้ายจะชัด ของที่ต้องใช้บันไดบ่อยทำให้พนักงานเลี่ยงการเติมจนชั้นดูว่างเป็นจุด ๆ ดีกว่าย้ายของใช้บ่อยลงมาไว้ระดับไหล่ถึงศีรษะ แล้วเก็บของสำรองในคลังหลังร้าน
ไม่ต้องเปลี่ยนธีมทั้งร้าน
งานจัดวางโชว์หลายครั้งจบที่การย้ายป้ายและของในสองโซน ไม่ได้เริ่มจากทาสีใหม่ทั้งหลัง ค่าใช้จ่ายหลักจึงเป็นเวลาของทีมร้านมากกว่าค่าวัสดุ